مقاومت زمین

وقتی جریانی از طریق الکترود، به زمین راه می یابد، در خاک اطراف الکترود منتشر گشته و اغلب این طور فرض میشود که این جریان از تعدادی پوستة هم مرکز که دائما قطرشان افزایش می یابد میگذرد. هر پوسته دارای سطح بزرگ تر از پوسته قبلی  است و در نتیجه مقاومت کمتری دارد. در فاصلة دوری از الکترود، این مسا حت دیگر آنقدر بزرگ است که مقدارمقاومت، بسیار ناچیز خواهد شد.

برای بررسی مقاومت الکترودها، معمولا خاک همگن فرض می شود، هرچندی عملا در طبیعت این حالت بسیار نادر رخ میدهد. فرمولی که بیش از همه برای محاسبه مقاومت یک الکترود میله ای متداول است توسط پروفسور اچ آر دوایت به صورت زیر پیشنهاد می شود.

[R=ρ⁄2πL*[Ln(8L/d)-1

که در آن L طول الکترود، d ضخمات آن و ρ مقاومت ویژه ی خاک است.

جرم كلي زمين:

جرم كلي زمين به صورت زميني بزرگ كه تا عمق زياد و مسافتهاي طولاني در تمامي جهات همگن و يكنواخت در نظر گرفته ميشود. با اين فرض، اگر تعدادي الكترود مشابه از نظر مشخصات فيزيكي يكسان در نقاط مختلف آن كوبيده شود، با توجه به اصل تشابه، هيچ تفاوتي مابين آنها وجود نخواهد داشت.

عوامل موثر بر مقاومت مخصوص خاک:

مقاومت الکتریکی خاک، می تواند مقاومت سیستم زمین را کاملا تًحت تاثیر قرار دهد یا عوامل متعددی چون ترکیب شیمیایی ،رطوبت و بافت خاک و نیز مواد اضافه شده به آن روی مقدار مقاومت مخصوصش موثرند. مواد سازنده یا ترکیبات خاک ها بسیار متنوع هستند. خاک های تیره رنگ یا خاک هایی که حاوی مواد ارگانیک زیادی هستند اغلب هدایت الکتریکی مطلوبی دارند. زیرا مقدار رطوبت و الکترولیت ها در آنها قابل توجه است. در مقابل خاک های شنی که قابلیت حفظ نم طبیعی را ندارند. دارای مقدار رطوبت و الکترولیت بسیار کمتری بوده و لذا امپدانس بالایی دارند.